ជំងឺកញ្ជ្រឹល ជំងឺស្រឡទែន និងជំងឺរ៉ូប៊េឡា (MMR)

ស្វែងរកទីតាំងចាក់វ៉ាក់សាំងនៅជិតអ្នក (ជាភាសាអង់គ្លេស/អេស្ប៉ាញតែប៉ុណ្ណោះ)

ជ្រើសរើសតំណភ្ជាប់ណាមួយខាងក្រោម ដើម្បីចូលទៅកាន់ប្រធានបទជាក់លាក់ណាមួយ។

ទិដ្ឋភាពទូទៅនៃជំងឺកញ្ជ្រឹល

តើជំងឺកញ្ជ្រឹលគឺជាអ្វី?

ជំងឺកញ្ជ្រឹលគឺជាជំងឺឆ្លងខ្លាំងមួយដែលបង្កឡើងដោយវីរុសកញ្ជ្រឹល។ រោគសញ្ញារួមមាន គ្រុនក្តៅខ្លាំង ក្អក រកាំភ្នែក និងមានកន្ទួលឡើងពេញរាងកាយ។ អ្នកឆ្លងជំងឺនេះចម្លងរាលដាលជំងឺកញ្ជ្រឹលតាមរយៈការក្អក ឬកណ្តាស់។ វីរុសកញ្ជ្រឹលអាចស្ថិតនៅក្នុងខ្យល់ ឬនៅលើផ្ទៃវត្ថុផ្សេងៗបានរយៈពេល 2 ម៉ោង បន្ទាប់ពីអ្នកឆ្លងជំងឺបានបញ្ចេញវាមក។

អានបន្ថែមអំពី ជំងឺកញ្ជ្រឹល។ 

តើរោគសញ្ញានៃជំងឺកញ្ជ្រឹលមានអ្វីខ្លះ?

ជំងឺកញ្ជ្រឹលមានរោគសញ្ញាដូចខាងក្រោម៖

  • គ្រុនក្តៅខ្លាំង
  • ក្អក
  • ហៀរសំបោរ
  • ភ្នែកក្រហម និងរកាំភ្នែក
  • កន្ទួល

ពីបីទៅប្រាំថ្ងៃបន្ទាប់ពីរោគសញ្ញាចាប់ផ្តើម កន្ទួលនឹងលេចឡើងពីលើផ្ទៃមុខ រួចរាលដាលចុះមកក្រោមពេញរាងកាយរហូតដល់ជើង។ កន្ទួលនោះលេចឡើងជាស្នាមអុចៗក្រហមរាបស្មើ ហើយអាចនឹងផ្ដុំចូលគ្នានៅពេលវារាលដាល។

តើនរណាខ្លះប្រឈមនឹងហានិភ័យ?

ទារក និងកុមារតូចៗប្រឈមនឹងហានិភ័យខ្ពស់ក្នុងការជួបប្រទះផលវិបាកធ្ងន់ធ្ងរពីជំងឺកញ្ជ្រឹល។

កាត់បន្ថយការរីករាលដាលនៃជំងឺកញ្ជ្រឹល

ជំងឺកញ្ជ្រឹលគឺឆ្លងខ្លាំងណាស់។ ការការពារដ៏ល្អបំផុតប្រឆាំងនឹងជំងឺកញ្ជ្រឹលគឺវ៉ាក់សាំង measles, mumps, and rubella (MMR, ជំងឺកញ្ជ្រឹល ជំងឺស្រឡទែន និងជំងឺស្អូច)។ វ៉ាក់សាំង MMR ផ្តល់នូវការការពារបានយូរអង្វែងប្រឆាំងនឹងគ្រប់ទម្រង់នៃវីរុសកញ្ជ្រឹល។

ទិដ្ឋភាពទូទៅនៃជំងឺស្រឡទែន

តើជំងឺស្រឡទែនគឺជាអ្វី?

ជំងឺស្រឡទែនគឺជាជំងឺឆ្លងខ្លាំងមួយដែលបង្កឡើងដោយវីរុសស្រឡទែន។ រោគសញ្ញារួមមាន ហើមថ្ពាល់ ឈឺនិងហើមថ្គាម គ្រុនក្តៅ ឈឺក្បាល និងឈឺសាច់ដុំ។ ជំងឺនេះឆ្លងតាមរយៈការប៉ះពាល់ផ្ទាល់ជាមួយទឹកមាត់ ឬតំណក់ទឹកតូចៗពីផ្លូវដង្ហើម។ អ្នកឆ្លងជំងឺអាចចម្លងវីរុសនេះតាមរយៈ៖

  • ការក្អក ការកណ្តាស់ ឬការនិយាយ។
  • ការប្រើប្រាស់សម្ភារៈរួមគ្នាដែលមានជាប់ទឹកមាត់ ដូចជាដបទឹក ឬកែវទឹក។
  • សកម្មភាពដែលមានការប៉ះពាល់ជិតស្និទ្ធ ដូចជាការលេងកីឡា ការរាំ ឬការថើប។

អានបន្ថែមអំពីជំងឺស្រឡទែនពី Centers for Disease Control and Prevention (CDC, មជ្ឈមណ្ឌលគ្រប់គ្រង និងបង្ការជំងឺ) (ជាភាសាអង់គ្លេស)។

តើរោគសញ្ញានៃជំងឺស្រឡទែនមានអ្វីខ្លះ?

ជំងឺស្រឡទែនបណ្តាលឱ្យក្រពេញទឹកមាត់នៅក្រោមត្រចៀកហើម (ជំងឺរលាកក្រពេញបញ្ចេញទឹកមាត់) ដែលនាំឱ្យមានរោគសញ្ញាដូចខាងក្រោម៖

  • ហើមថ្ពាល់ ព្រមទាំងថ្គាមឈឺហើយហើម
  • គ្រុនក្តៅ
  • ឈឺក្បាល
  • ឈឺសាច់ដុំ
  • អស់កម្លាំង
  • មិនឃ្លានអាហារ

តើនរណាខ្លះប្រឈមនឹងហានិភ័យ?

មនុស្សពេញវ័យប្រឈមនឹងហានិភ័យខ្ពស់ក្នុងការជួបប្រទះផលវិបាកធ្ងន់ធ្ងរពីជំងឺស្រឡទែន។ ផលវិបាកអាចរួមមាន៖

  • ការរលាកពងស្វាស (orchitis) ឬក្រពេញអូវែ (oophoritis)
  • ការរលាកជាលិកាដោះ (mastitis)
  • ការរលាកលំពែង
  • ការរលាកខួរក្បាល (ជំងឺរលាកខួរក្បាល) ឬរលាកស្រោមខួរ និងខួរឆ្អឹងខ្នង (ជំងឺរលាកស្រោមខួរ)
  • គថ្លង់

កាត់បន្ថយការរីករាលដាលនៃជំងឺស្រឡទែន

វិធីល្អបំផុតដើម្បីការពារពីជំងឺស្រឡទែន គឺការទទួលវ៉ាក់សាំងជាមួយនឹងវ៉ាក់សាំង MMR។ ការចាក់វ៉ាក់សាំងការពារករណីភាគច្រើន និងផលវិបាកនានាពីជំងឺស្រឡទែន។

អ្នកឆ្លងជំងឺអាចចម្លងជំងឺស្រឡទែនពីរបីថ្ងៃមុនពេលលេចចេញរោគសញ្ញា។ អ្នកដែលមានជំងឺស្រឡទែនគួរតែចៀសវាងការប៉ះពាល់ជាមួយអ្នកដទៃដោយការស្នាក់នៅផ្ទះ និងចៀសវាងព្រឹត្តិការណ៍សង្គមផ្សេងៗ។

ប្រសិនបើមាននរណាម្នាក់ត្រូវការប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយអ្នកឆ្លងជំងឺ ពួកគេគួរតែ៖

  • ចាក់វ៉ាក់សាំងដើម្បីកាត់បន្ថយឱកាសនៃការឆ្លង។
  • ចៀសវាងការប៉ះពាល់ជិតស្និទ្ធ។
  • ចៀសវាងការប៉ះពាល់ផ្ទៃមុខរបស់ពួកគេ។
  • ពាក់ម៉ាស។
  • រក្សាលំហឱ្យមានខ្យល់ចេញចូលបានល្អ។

ប្រសិនបើមានការកាន់ចានឆ្នាំង សម្លៀកបំពាក់ ឬសម្ភារៈដែលបានប្រើប្រាស់រួចពីអ្នកឈឺ ត្រូវលាងដៃរបស់អ្នកជាមួយសាប៊ូ និងទឹកក្តៅឧណ្ហៗយ៉ាងហោចណាស់ 20 វិនាទីបន្ទាប់ពីនោះ។

ទិដ្ឋភាពទូទៅនៃជំងឺស្អូច

តើជំងឺស្អូចគឺជាអ្វី?

ជំងឺស្អូច ឬហៅម្យ៉ាងទៀតថាជំងឺកញ្ជ្រឹលអាល្លឺម៉ង់ គឺជាជំងឺឆ្លងខ្លាំងមួយដែលបង្កឡើងដោយវីរុស។ រោគសញ្ញារួមមាន កន្ទួលក្រហមដែលចាប់ផ្តើមនៅលើផ្ទៃមុខ រួចរាលដាលទៅផ្នែកផ្សេងទៀតនៃរាងកាយ គ្រុនក្តៅ និងឈឺក្បាល។ ជំងឺនេះរីករាលដាលនៅពេលដែលអ្នកឆ្លងជំងឺក្អក ឬកណ្តាស់។ ជំងឺស្អូចត្រូវបានលុបបំបាត់នៅសហរដ្ឋអាមេរិកក្នុងឆ្នាំ 2004 ប៉ុន្តែអ្នកដំណើរដែលឆ្លងជំងឺអាចបណ្តាលឱ្យមានករណីជំងឺស្អូចនៅក្នុងបណ្តារដ្ឋនានា។

អានបន្ថែមអំពីជំងឺស្អូចពី CDC (ជាភាសាអង់គ្លេស)។

តើរោគសញ្ញានៃជំងឺស្អូចមានអ្វីខ្លះ?

ជំងឺស្អូចមានរោគសញ្ញាដូចខាងក្រោម៖

  • កន្ទួលក្រហមដែលចាប់ផ្តើមនៅលើផ្ទៃមុខ រួចរាលដាលទៅផ្នែកផ្សេងទៀតនៃរាងកាយ
  • គ្រុនក្តៅកម្រិតស្រាល
  • ឈឺក្បាល
  • ការឡើងក្រហម ឬហើមផ្នែកពណ៌សនៃភ្នែក (ភ្នែកឡើងក្រហម)
  • មិនស្រួលខ្លួនទូទៅ
  • ហើម និងរីកក្រពេញទឹករំអិល
  • ក្អក
  • ហៀរសំបោរ

មួយភាគបួនទៅពាក់កណ្តាលនៃអ្នកឆ្លងជំងឺស្អូចនឹងមិនមានរោគសញ្ញាឡើយ។

តើនរណាខ្លះប្រឈមនឹងហានិភ័យ?

ស្ត្រីមានផ្ទៃពោះប្រឈមនឹងហានិភ័យកើនឡើងចំពោះជំងឺស្អូច។ ស្ដ្រីមានផ្ទៃពោះដែលកើតជំងឺស្អូចអាចបណ្តាលឱ្យរលូតកូន ពិការភាពពីកំណើត ឬទារកស្លាប់។

រហូតដល់ 70% នៃស្ត្រីដែលកើតជំងឺស្អូចអាចជួបប្រទះនឹងជំងឺរលាកសន្លាក់។

កាត់បន្ថយការរីករាលដាលនៃជំងឺស្អូច

អ្នកឆ្លងជំងឺស្អូចអាចចម្លងជំងឺនេះទៅអ្នកដទៃរហូតដល់មួយសប្តាហ៍មុនពេលរោគសញ្ញាលេចឡើង។ នេះជាមូលហេតុដែលការចាក់វ៉ាក់សាំង MMR គឺជាវិធីមានប្រសិទ្ធភាពបំផុតក្នុងការបង្ការការឆ្លងជំងឺស្អូច។

អ្នកឆ្លងជំងឺស្អូចគួរតែស្នាក់នៅផ្ទះ និងចៀសវាងព្រឹត្តិការណ៍សង្គមផ្សេងៗ។ ជូនដំណឹងដល់មិត្តភក្តិ គ្រួសារ កន្លែងធ្វើការ និងសាលារៀន ឬអ្នកផ្តល់សេវាថែទាំកុមារ ប្រសិនបើអ្នកមានជំងឺស្អូច។

ប្រសិនបើមាននរណាម្នាក់ត្រូវការប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយអ្នកមានជំងឺកញ្ជ្រឹល ពួកគេគួរតែ៖

  • ចាក់វ៉ាក់សាំងដើម្បីកាត់បន្ថយឱកាសនៃការឆ្លង។
  • ចៀសវាងការប៉ះពាល់ជិតស្និទ្ធ។
  • ចៀសវាងការប៉ះពាល់ផ្ទៃមុខរបស់ពួកគេ។
  • ពាក់ម៉ាស។
  • រក្សាលំហឱ្យមានខ្យល់ចេញចូលបានល្អ។

វ៉ាក់សាំង MMR

តើមនុស្សគួរទទួលវ៉ាក់សាំងការពារជំងឺកញ្ជ្រឹល ជំងឺស្រឡទែន និងជំងឺស្អូច (MMR) នៅពេលណា?

កុមារគួរតែចាក់វ៉ាក់សាំង MMR ចំនួន 2 ដូស។

  • ដូសទីមួយត្រូវបានផ្តល់ឱ្យនៅចន្លោះអាយុពី 12 ដល់ 15 ខែ។
  • ដូសទីពីរត្រូវបានផ្តល់ឱ្យនៅចន្លោះអាយុពី 4 ដល់ 6 ឆ្នាំ។

មនុស្សពេញវ័យដែលមិនធ្លាប់បានចាក់វ៉ាក់សាំង គួរតែចាក់វ៉ាក់សាំង MMR យ៉ាងហោចណាស់មួយដូស។

បុគ្គលិកថែទាំសុខភាពដែលមិនមានភាពស៊ាំនឹងវ៉ាក់សាំង MMR គួរតែចាក់វ៉ាក់សាំង MMR ចំនួនពីរដូស ដោយចាក់ឃ្លាតពីគ្នាយ៉ាងហោចណាស់ 28 ថ្ងៃ។

បុគ្គលណាដែលមានអាយុចាប់ពី 6 ខែឡើងទៅ ដែលធ្វើដំណើរទៅអន្តរជាតិ គួរតែត្រូវបានការពារប្រឆាំងនឹងជំងឺកញ្ជ្រឹល។ ពិភាក្សាជាមួយវេជ្ជបណ្ឌិតរបស់អ្នក ប្រសិនបើស្ថានភាពនេះត្រូវនឹងអ្នក ឬគ្រួសាររបស់អ្នក។

មនុស្សមួយចំនួនមិនគួរទទួលវ៉ាក់សាំង MMR ឡើយ៖

  • អ្នកដែលមានប្រព័ន្ធការពាររាងកាយចុះខ្សោយ មិនគួរទទួលវ៉ាក់សាំង MMR ឡើយ។
  • អ្នកមានជំងឺរបេង មិនគួរទទួលវ៉ាក់សាំង MMR ឡើយ។
  • អ្នកដែលមានស្ថានភាពសុខភាពដែលធ្វើឱ្យពួកគេងាយនឹងជាំ ឬហូរឈាម មិនគួរទទួលវ៉ាក់សាំង MMR ឡើយ។

មនុស្សមួយចំនួនគួរតែរង់ចាំដើម្បីទទួលវ៉ាក់សាំង MMR៖

  • ស្ត្រីមានផ្ទៃពោះគួរតែរង់ចាំដើម្បីទទួលវ៉ាក់សាំង MMR រហូតដល់ពួកគេសម្រាលរួច។
  • អ្នកដែលបានទទួលវ៉ាក់សាំងផ្សេងទៀតក្នុងរយៈពេល 4 សប្តាហ៍ចុងក្រោយ គួរតែរង់ចាំដើម្បីទទួលវ៉ាក់សាំង MMR។
  • អ្នកដែលបានផ្តល់ការបញ្ចូលឈាម ឬបានទទួលផលិតផលឈាម គួរតែរង់ចាំយ៉ាងហោចណាស់ 3 ខែសិន សម្រាប់ទទួលវ៉ាក់សាំង MMR។

តើផលប៉ះពាល់នៃវ៉ាក់សាំង MMR មានអ្វីខ្លះ?

មនុស្សភាគច្រើនជួបប្រទះផលប៉ះពាល់តិចតួច ឬគ្មានទាល់តែសោះ។ ផលប៉ះពាល់ទូទៅបំផុតនៃវ៉ាក់សាំង MMR រួមមាន៖

  • ឈឺដៃ ឬការឡើងក្រហមកន្លែងដែលចាក់វ៉ាក់សាំង
  • គ្រុនក្តៅ
  • កន្ទួលស្រាល
  • ការឈឺចាប់បណ្តោះអាសន្ន និងការរឹងនៅក្នុងសន្លាក់

វ៉ាក់សាំងនេះត្រូវបានត្រួតពិនិត្យជាបន្តបន្ទាប់សម្រាប់សុវត្ថិភាព (ជាភាសាអង់គ្លេស)។ អត្ថប្រយោជន៍ និងផលប៉ះពាល់នៃវ៉ាក់សាំងនេះមានតម្លៃធំធេងជាងហានិភ័យនៃការកើតជំងឺកញ្ជ្រឹល ស្រឡទែន ឬស្អូច។

ហេតុអ្វីបានជាវ៉ាក់សាំង MMR មានសារៈសំខាន់?

ការចាក់វ៉ាក់សាំង MMR ចំនួនពីរដូស មានប្រសិទ្ធភាព 97% ក្នុងការបង្ការជំងឺកញ្ជ្រឹល និងស្អូច ហើយមានប្រសិទ្ធភាព 88% ប្រឆាំងនឹងជំងឺស្រឡទែន។ អ្នកដែលបានចាក់វ៉ាក់សាំងរួចហើយ ហើយនៅតែធ្លាក់ខ្លួនឈឺពីជំងឺនេះ នឹងមានរោគសញ្ញាស្រាលជាងមុន។

ការចាក់វ៉ាក់សាំងការពារខ្លួនអ្នក គ្រួសាររបស់អ្នក និងអ្នកដទៃនៅក្នុងសហគមន៍។ នេះជួយការពារមនុស្សដែលមិនអាចចាក់វ៉ាក់សាំងបាន ដូចជាអ្នកដែលមានប្រព័ន្ធការពាររាងកាយចុះខ្សោយ ទារក និងស្ត្រីមានផ្ទៃពោះ។

មុនពេលមានវ៉ាក់សាំងប្រើប្រាស់ មនុស្សពី 3 ទៅ 4 លាននាក់បានកើតជំងឺកញ្ជ្រឹលរៀងរាល់ឆ្នាំនៅសហរដ្ឋអាមេរិក។ នេះនាំឱ្យមានការសម្រាកព្យាបាលនៅមន្ទីរពេទ្យចំនួន 48,000 ករណី ការហើមខួរក្បាល (រលាកខួរក្បាល) ចំនួន 1,000 ករណី និងការស្លាប់ពី 400 ដល់ 500 នាក់ក្នុងមួយឆ្នាំ។

ចាប់តាំងពីការណែនាំវ៉ាក់សាំងកញ្ជ្រឹលក្នុងឆ្នាំ 1963 មក ករណីជំងឺកញ្ជ្រឹលបានថយចុះ 99%។
ទោះបីជាមានករណីតិចជាងមុនក៏ដោយ វ៉ាក់សាំងនៅតែមានសារៈសំខាន់ ពីព្រោះសហរដ្ឋអាមេរិកនៅតែមានការផ្ទុះឡើងនៃជំងឺនេះនៅក្នុងចំណោមក្រុមប្រជាជនដែលមិនបានចាក់វ៉ាក់សាំង ក្រុមដែលមានហានិភ័យខ្ពស់ និងអ្នកធ្វើដំណើរអន្តរជាតិ។

Childhood Vaccine Program

Washington State Childhood Vaccination Program (កម្មវិធីវ៉ាក់សាំងសម្រាប់កុមារនៃរដ្ឋវ៉ាស៊ីនតោន) ផ្តល់វ៉ាក់សាំងដល់កុមារអាយុ 18 ឆ្នាំចុះក្រោម ដោយមិនគិតថ្លៃឡើយ។ វ៉ាក់សាំង MMR ត្រូវបានរួមបញ្ចូលនៅក្នុងកម្មវិធីនេះ។

មើលស្ថាប័នផ្តល់សេវាថែទាំសុខភាពដែលចូលរួមនៅលើ  ផែនទីអ្នកផ្តល់វ៉ាក់សាំងរបស់ Department of Health (ក្រសួងសុខាភិបាល)។

តម្រូវការវ៉ាក់សាំង MMR សម្រាប់សាលារៀន

វ៉ាក់សាំង MMR ត្រូវបានតម្រូវសម្រាប់ការថែទាំកុមារ និងការចូលរៀនសាលារៀននៅក្នុងរដ្ឋ Washington។ ស្វែងយល់បន្ថែមអំពីតម្រូវការចាក់វ៉ាក់សាំងសម្រាប់សាលារៀន និងការថែទាំកុមារ ដោយចូលទៅកាន់ ទំព័រគេហទំព័រ គេហទំព័រតម្រូវការចាក់វ៉ាក់សាំងរបស់សាលារៀនដែលងាយស្រួលសម្រាប់គ្រួសារ (មានជាភាសាអង់គ្លេស និងភាសាបន្ថែមមួយចំនួនទៀត)។

សេចក្តីថ្លែងការណ៍ព័ត៌មានអំពីវ៉ាក់សាំង និងធនធាននានា

Vaccine Information Statement (VIS, សេចក្តីថ្លែងការណ៍ព័ត៌មានអំពីវ៉ាក់សាំង) ត្រូវបានផ្តល់ជូនមាតាបិតា/អាណាព្យាបាលនៅពេលចាក់វ៉ាក់សាំង។ វាពន្យល់ពីអត្ថប្រយោជន៍ និងហានិភ័យនៃការចាក់វ៉ាក់សាំងជាក់លាក់នោះ។

សូមអានសេចក្តីថ្លែងការណ៍ព័ត៌មានអំពីវ៉ាក់សាំង MMR បច្ចុប្បន្នពី CDC។

ស្វែងរក ការបកប្រែអំពី VIS នៅលើ immunize.org។  

ធនធានបន្ថែមសម្រាប់សាធារណជន

ធនធានបន្ថែមសម្រាប់ស្ថាប័នផ្តល់សេវាថែទាំសុខភាព សុខាភិបាលសាធារណៈ សាលារៀន និងបុគ្គលិកថែទាំកុមារ

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់អំពីវ៉ាក់សាំង MMR និងជំងឺកញ្ជ្រឹល

តើតម្រូវការវ៉ាក់សាំងការពារជំងឺកញ្ជ្រឹលមានអ្វីខ្លះ?

រដ្ឋ Washington តម្រូវឱ្យកុមារដែលចូលរៀននៅកន្លែងថែទាំកុមារ សាលាមត្តេយ្យ ឬសាលាបឋមសិក្សា ត្រូវតែចាក់វ៉ាក់សាំងការពារជំងឺកញ្ជ្រឹល។ អ្នកអាចអានបន្ថែមអំពីតម្រូវការនេះនៅលើទំព័រព័ត៌មានស្តីពីការចាក់វ៉ាក់សាំងនៅសាលារៀន និងការថែទាំកុមារ របស់យើង (មានជាភាសាអង់គ្លេស និងភាសាបន្ថែមមួយចំនួនទៀត)។

បុគ្គលិក និងអ្នកស្ម័គ្រចិត្តនៅមជ្ឈមណ្ឌលថែទាំកុមារ, Early Childhood Education and Assistance Program (ECEAP, កម្មវិធីអប់រំ និងជំនួយកុមារតូចៗ) ឬសាលាមត្តេយ្យចាប់ផ្តើមដំបូងត្រូវបានតម្រូវឱ្យផ្តល់ឯកសារដែលបង្ហាញថាពួកគេបានទទួលវ៉ាក់សាំង MMR ឬមានភាពស៊ាំពីជំងឺកញ្ជ្រឹល។ អ្នកអាចអានបន្ថែមអំពីតម្រូវការនេះនៅលើ សំណួរដែលសួរញឹកញាប់អំពីតម្រូវការ MMR របស់យើង (ជាភាសាអង់គ្លេស)។

តើខ្ញុំអាចដឹងអំពីស្ថានភាពនៃការចាក់វ៉ាក់សាំងរបស់ខ្ញុំដោយរបៀបណា?

អ្នកអាចពិនិត្យដើម្បីឱ្យប្រាកដថាអ្នកបានចាក់វ៉ាក់សាំង MMR ដោយទទួលបានប្រវត្តិចាក់វ៉ាក់សាំងពីការិយាល័យវេជ្ជបណ្ឌិត ឱសថស្ថាន ឬស្ថាប័នផ្តល់សេវាដែលបានចាក់វ៉ាក់សាំងឱ្យអ្នក។ អ្នកក៏អាចព្យាយាមពិនិត្យជាមួយសាលារៀនផងដែរ ដើម្បីមើលថាតើពួកគេមានប្រវត្តិចាក់វ៉ាក់សាំងរបស់អ្នកដែលអ្នកបានដាក់បញ្ជូននៅពេលចុះឈ្មោះចូលរៀនដែរឬទេ។ ជាចុងក្រោយ អ្នកអាចចុះឈ្មោះសម្រាប់ MyIR ដើម្បីទទួលបានប្រវត្តិចាក់វ៉ាក់សាំងតាមអេឡិចត្រូនិកពីបញ្ជីចុះឈ្មោះចាក់វ៉ាក់សាំងរដ្ឋ Washington ឬទាក់ទងទៅ Department of Health។

តើវ៉ាក់សាំង MMR គឺជាប្រភេទវ៉ាក់សាំងអ្វី?

ក់សាំងការពារជំងឺកញ្ជ្រឹល ជំងឺស្រឡទែន និងជំងឺស្អូច (MMR) មានផ្ទុកទម្រង់វីរុសកញ្ជ្រឹល ស្រឡទែន និងស្អូចដែលរស់ ប៉ុន្តែត្រូវបានធ្វើឱ្យខ្សោយ។ បន្ទាប់ពីចាក់វ៉ាក់សាំង ប្រព័ន្ធការពាររាងកាយបង្កើតអង្គបដិប្រាណប្រឆាំងវីរុស ដើម្បីប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងវីរុសវ៉ាក់សាំងដែលខ្សោយនោះ។ វ៉ាក់សាំងកញ្ជ្រឹលការពារប្រឆាំងនឹងជំងឺកញ្ជ្រឹល ពីព្រោះប្រសិនបើអ្នកបានចាក់វ៉ាក់សាំងរួចហើយ ហើយបន្ទាប់មកត្រូវបានប៉ះពាល់នឹងនរណាម្នាក់ដែលមានជំងឺកញ្ជ្រឹល រាងកាយរបស់អ្នកចងចាំពីរបៀបប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងវីរុសនេះ។ នោះគឺដោយសារតែវ៉ាក់សាំងបានហ្វឹកហាត់ប្រព័ន្ធការពាររាងកាយរបស់អ្នករួចមកហើយ។ វ៉ាក់សាំងមិនបង្កឱ្យមានជំងឺនោះទេ ប៉ុន្តែវាដំណើរការដើម្បីបង្កើតការឆ្លើយតបភាពស៊ាំយ៉ាងខ្លាំងក្លា និងយូរអង្វែង។

ហេតុអ្វីបានជាវ៉ាក់សាំងមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងម៉្លេះក្នុងការបង្ការជំងឺកញ្ជ្រឹល?

វ៉ាក់សាំង MMR មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការបង្ការជំងឺកញ្ជ្រឹល។ ប្រសិនបើយើងមានអត្រានៃការចាក់វ៉ាក់សាំង MMR ខ្ពស់នៅក្នុងសហគមន៍ យើងអាចបង្ការការផ្ទុះឡើងនៃជំងឺដែលតម្រូវឱ្យយើងចំណាយពេលសម្រាកពីការងារ និងសាលារៀន។ យើងអាចការពារអ្នកដែលមិនអាចចាក់វ៉ាក់សាំងបាន ដូចជាអ្នកដែលមានប្រព័ន្ធការពាររាងកាយចុះខ្សោយ ឬទារកដែលនៅក្មេងពេកក្នុងការទទួលយកការចាក់វ៉ាក់សាំងបាន។

តើនរណាខ្លះដែលត្រូវបានណែនាំឱ្យប្រើវ៉ាក់សាំង MMR?

Centers for Disease Control and Prevention (CDC), American Academy of Pediatrics (AAP), American Academy of Family Physicians (AAFP), American College of Obstetricians and Gynecologists, American College of Physicians (ACP) និង Washington State Department of Health សុទ្ធតែណែនាំឱ្យប្រើវ៉ាក់សាំងនេះទាំងអស់។

តើវ៉ាក់សាំង MMR មានប្រសិទ្ធភាពកម្រិតណា?

វ៉ាក់សាំង MMR មានប្រសិទ្ធភាពខ្លាំងណាស់។ វ៉ាក់សាំង MMR ចំនួនមួយដូស មានប្រសិទ្ធភាព 93% ក្នុងការបង្ការជំងឺកញ្ជ្រឹល។ ដូសទីពីរបង្កើនប្រសិទ្ធភាពរហូតដល់ 97%។

តើនរណាខ្លះគួរចាក់វ៉ាក់សាំង MMR?

កុមារទាំងអស់គួរតែចាក់វ៉ាក់សាំង MMR ចំនួន 2 ដូស នៅអាយុ 12-15 ខែ និងម្តងទៀតនៅអាយុ 4-6 ឆ្នាំ។

មនុស្សពេញវ័យដែលកើតក្រោយឆ្នាំ 1957 ដែលមិនធ្លាប់បានចាក់វ៉ាក់សាំង គួរតែចាក់វ៉ាក់សាំង MMR យ៉ាងហោចណាស់ 1 ដូស លើកលែងតែពួកគេស្ថិតក្នុងហានិភ័យខ្ពស់។

មនុស្សដែលមានហានិភ័យខ្ពស់រួមមាន បុគ្គលិកថែទាំសុខភាព កុមារវ័យសិក្សា អ្នកធ្វើដំណើរអន្តរជាតិ និងនិស្សិតដែលចូលរៀននៅមហាវិទ្យាល័យ ឬកម្មវិធីវិជ្ជាជីវៈ។ ប្រសិនបើពួកគេមិនធ្លាប់បានចាក់វ៉ាក់សាំង ឬមិនមានភាពស៊ាំទេ ពួកគេគួរតែចាក់វ៉ាក់សាំង MMR ចំនួន 2 ដូស ដោយផ្តល់ឱ្យខុសគ្នាដាច់យ៉ាងហោចណាស់ 28 ថ្ងៃ។

តើត្រូវចំណាយពេលប៉ុន្មានទើបនរណាម្នាក់ត្រូវបានការពារពីជំងឺកញ្ជ្រឹលបន្ទាប់ពីចាក់វ៉ាក់សាំងរួច?

រាងកាយត្រូវការពេលវេលាដើម្បីផលិតអង្គបដិប្រាណការពារ ដើម្បីឱ្យវ៉ាក់សាំងកញ្ជ្រឹលដំណើរការ។ វាចំណាយពេលប្រហែល 2-3 សប្តាហ៍ ដើម្បីឱ្យមនុស្សទទួលបានការការពារពេញលេញ។ ប្រសិនបើអ្នកធ្វើដំណើរទៅក្រៅសហរដ្ឋអាមេរិក អ្នកគួរតែរៀបចំគម្រោងចាក់វ៉ាក់សាំងឱ្យបានពេញលេញយ៉ាងហោចណាស់ 2 សប្តាហ៍មុនពេលចាកចេញ។

តើមាននរណាម្នាក់ដែលមិនគួរទទួលវ៉ាក់សាំង MMR ដែរឬទេ?

ស្ត្រីមានផ្ទៃពោះ នរណាម្នាក់ដែលមានប្រតិកម្មអាឡែស៊ីធ្ងន់ធ្ងរទៅនឹងសមាសធាតុណាមួយនៃវ៉ាក់សាំង MMR មនុស្សដែលមានជំងឺរបេងសកម្ម និងនរណាម្នាក់ដែលមានប្រព័ន្ធភាពស៊ាំចុះខ្សោយ មិនគួរទទួលវ៉ាក់សាំង MMR ឡើយ។

តើផលប៉ះពាល់នៃវ៉ាក់សាំង MMR មានអ្វីខ្លះ?

ផលប៉ះពាល់ទូទៅរួមមានការឡើងក្រហម ឬឈឺចាប់នៅកន្លែងចាក់វ៉ាក់សាំង ការឈឺសន្លាក់ ឬសាច់ដុំបណ្តោះអាសន្ន កន្ទួលស្រាល ឬគ្រុនក្តៅ។ រោគសញ្ញាទាំងនេះជាធម្មតាមានលក្ខណៈស្រាល និងមានរយៈពេលពី 24 ទៅ 48 ម៉ោង។

តើមនុស្សដែលបានចាក់វ៉ាក់សាំងពេញលេញហើយ នៅតែអាចកើតជំងឺកញ្ជ្រឹលបានដែរឬទេ?

វ៉ាក់សាំងនេះមានប្រសិទ្ធភាព 97% បន្ទាប់ពីចាក់បាន 2 ដូស ដូច្នេះវានៅសល់មនុស្ស 3 នាក់ក្នុងចំណោម 100 នាក់ ដែលប្រហែលជាមិនបានបង្កើតអង្គបដិប្រាណចំពោះវ៉ាក់សាំង ដែលអាចកើតជំងឺកញ្ជ្រឹលបាន។ វ៉ាក់សាំង ក៏ដូចជាឱសថដែរ គឺមិនមានប្រសិទ្ធភាព 100% ឡើយ។ ប្រព័ន្ធភាពស៊ាំរបស់មនុស្សមួយចំនួនប្រហែលជាមិនបានឆ្លើយតបល្អចំពោះវ៉ាក់សាំងនោះទេ។ ប៉ុន្តែអ្នកដែលបានចាក់វ៉ាក់សាំងពេញលេញដែលកើតជំងឺកញ្ជ្រឹល គឺទំនងជាមានជំងឺស្រាលជាងមុន និងមិនទំនងជាចម្លងជំងឺនេះទៅអ្នកដទៃឡើយ ជាពិសេសអ្នកដែលមិនអាចចាក់វ៉ាក់សាំងបាន។

តើខ្ញុំគួរធ្វើដូចម្តេច ប្រសិនបើខ្ញុំមិនប្រាកដថាតើខ្ញុំមានភាពស៊ាំនឹងជំងឺកញ្ជ្រឹលដែរឬទេនោះ?

ប្រសិនបើអ្នកមិនប្រាកដអំពីភាពស៊ាំរបស់អ្នកចំពោះជំងឺកញ្ជ្រឹល សូមចាប់ផ្តើមដោយការពិនិត្យប្រវត្តិចាក់វ៉ាក់សាំងរបស់អ្នក ដើម្បីមើលថាតើអ្នកបានទទួលវ៉ាក់សាំង MMR (កញ្ជ្រឹល ស្រឡទែន និងស្អូច) ដែរឬទេ។ ប្រសិនបើអ្នកធ្លាប់បានធ្វើតេស្តរកជំងឺកញ្ជ្រឹលពីមុនមក សូមព្យាយាមស្វែងរកលទ្ធផលមន្ទីរពិសោធន៍នោះ។ ប្រសិនបើអ្នកមិនមានប្រវត្តិនៃការចាក់វ៉ាក់សាំង ឬការធ្វើតេស្តឈាមដែលបញ្ជាក់ពីភាពស៊ាំទេ នោះអ្នកត្រូវបានណែនាំឱ្យចាក់វ៉ាក់សាំង MMR។ ការទទួលដូសមួយទៀតមិនមានគ្រោះថ្នាក់អ្វីឡើយ ទោះបីជាអ្នកធ្លាប់បានចាក់វ៉ាក់សាំងពីមុនមក ប៉ុន្តែមិនមានឯកសារក៏ដោយ។

ខ្ញុំមិនបានចាក់វ៉ាក់សាំង MMR ទេ ប៉ុន្តែបានប៉ះពាល់នឹងនរណាម្នាក់ដែលមានជំងឺកញ្ជ្រឹល។ តើខ្ញុំគួរទទួលវ៉ាក់សាំងដែរឬទេ?

បាទ/ចាស។ វ៉ាក់សាំង MMR អាចមានប្រសិទ្ធភាព ប្រសិនបើផ្តល់ឱ្យក្នុងរយៈពេល 3 ថ្ងៃនៃការប៉ះពាល់។

ប្រសិនបើខ្ញុំប៉ះពាល់នឹងនរណាម្នាក់ដែលមានជំងឺកញ្ជ្រឹល ហើយខ្ញុំមិនអាចចាក់វ៉ាក់សាំង MMR បាន តើវាអាចទៅរួចទេក្នុងការទទួលបានក្លូប៊ុយលីនភាពស៊ាំ?

បាទ/ចាស ក្លូប៊ុយលីនភាពស៊ាំនឹងជំងឺកញ្ជ្រឹលអាចត្រូវបានផ្តល់ជូនស្ត្រីមានផ្ទៃពោះ និងអ្នកដែលមានប្រព័ន្ធភាពស៊ាំចុះខ្សោយ ដែលមិនអាចចាក់វ៉ាក់សាំង MMR បានទេ។ សូមពិភាក្សាជាមួយស្ថាប័នផ្តល់សេវារបស់អ្នកអំពីជម្រើសនេះ។

តើទីទ័រ MMR គឺជាអ្វី?

ទីទ័រគឺជាការធ្វើតេស្តឈាមដែលពិនិត្យរកអង្គបដិប្រាណ (ភាពស៊ាំ) ប្រឆាំងនឹងជំងឺជាក់លាក់។ ទីទ័រ MMR ពិនិត្យរកភាពស៊ាំនឹងជំងឺកញ្ជ្រឹល ស្រឡទែន និងស្អូច។

តើខ្ញុំគួរធ្វើតេស្តឈាមដើម្បីពិនិត្យរកភាពស៊ាំនឹងជំងឺកញ្ជ្រឹលដែរឬទេ?

CDC មិនណែនាំឱ្យធ្វើតេស្តរកអង្គបដិប្រាណជំងឺកញ្ជ្រឹល មុនពេល ឬក្រោយពេលចាក់វ៉ាក់សាំង MMR ដើម្បីវាយតម្លៃការឆ្លើយតបរបស់ប្រព័ន្ធស៊ាំនោះទេ។ មនុស្ស 97% ត្រូវបានការពារប្រឆាំងនឹងជំងឺកញ្ជ្រឹលនៅពេលពួកគេចាក់វ៉ាក់សាំង MMR ចំនួន 2 ដូស ដូច្នេះការធ្វើតេស្តរកអង្គបដិប្រាណគឺមិនចាំបាច់ឡើយ។ អ្នកជំងឺដែលមិនទាន់បានចាក់វ៉ាក់សាំង ឬគ្មានឯកសារបញ្ជាក់ពីភាពស៊ាំ គួរតែចាក់វ៉ាក់សាំង MMR ចំនួន 1 ឬច្រើនដូស។

តើវ៉ាក់សាំង MMR បណ្តាលឱ្យកើតជំងឺអូទីហ្សឹមដែរឬទេ?

ទេ។ គ្មានភស្តុតាងវិទ្យាសាស្ត្រណាមួយដែលបង្ហាញថា វ៉ាក់សាំងណាមួយបណ្តាលឱ្យកើតជំងឺអូទីហ្សឹមនោះទេ។ មានការសិក្សា និងការស្រាវជ្រាវជាច្រើនត្រូវបានធ្វើឡើង ហើយពួកវាទាំងអស់បានរកឃើញថា គ្មានការផ្សារភ្ជាប់គ្នារវាងវ៉ាក់សាំង និងជំងឺអូទីហ្សឹមឡើយ។
វ៉ាក់សាំង MMR បង្ការការឆ្លងជំងឺកញ្ជ្រឹលដ៏គ្រោះថ្នាក់ និងសង្គ្រោះជីវិតមនុស្ស។ វាត្រូវបានបន្តត្រួតពិនិត្យសម្រាប់សុវត្ថិភាព ហើយវានៅតែជាការការពារដ៏ល្អបំផុតរបស់យើងប្រឆាំងនឹងជំងឺកញ្ជ្រឹល ស្រឡទែន និងស្អូច។

សម្រាប់ព័ត៌មានបន្ថែម សូមមើលវ៉ាក់សាំង និងជំងឺអូទីហ្សឹម, Children's Hospital of Philadelphia (ជាភាសាអង់គ្លេស)។ 

គ្រួសាររបស់ខ្ញុំមិនប្រាកដថា តើវ៉ាក់សាំងមានសុវត្ថិភាពដែរឬអត់នោះទេ។ តើខ្ញុំអាចប្រាប់អ្វីខ្លះដល់ពួកគេ ដើម្បីធ្វើឱ្យពួកគេប្តូរចិត្តអំពីការចាក់វ៉ាក់សាំង MMR?

ការនិយាយជាមួយសមាជិកគ្រួសារដែលមិនប្រាកដអំពីវ៉ាក់សាំង គឺទាមទារពេលវេលាដើម្បីស្តាប់អំពីកង្វល់ជាក់លាក់របស់ពួកគេ។ អ្នកអាចផ្តល់ព័ត៌មានដល់សមាជិកគ្រួសារអំពីមូលហេតុដែលអ្នកចាក់វ៉ាក់សាំង និងហេតុផលដែលត្រូវចាក់វ៉ាក់សាំង។ ឧទាហរណ៍ អ្នកអាចប្រាប់ពួកគេថា ជំងឺកញ្ជ្រឹលគឺឆ្លងខ្លាំងណាស់ ហើយអាចបណ្តាលឱ្យកុមារឈឺធ្ងន់ធ្ងរ ដូចជាកើតជំងឺរលាកសួត ការរលាកខួរក្បាល គថ្លង់ និងសូម្បីតែស្លាប់។ ប្រហែល 1 ក្នុងចំណោម 5 នាក់ដែលមិនបានចាក់វ៉ាក់សាំង នឹងត្រូវសម្រាកព្យាបាលនៅមន្ទីរពេទ្យ។

  • វ៉ាក់សាំង MMR ត្រូវបានផ្តល់អាជ្ញាបណ្ណតាំងពីទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1970 មកម៉្លេះ។ វាត្រូវបានត្រួតពិនិត្យសម្រាប់សុវត្ថិភាពអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំមកហើយ ដោយមានផលប៉ះពាល់តិចតួចប៉ុណ្ណោះ។
  • ការសិក្សាធំៗជាច្រើនបង្ហាញថា គ្មានការតភ្ជាប់គ្នារវាងវ៉ាក់សាំង MMR និងជំងឺអូទីហ្សឹមឡើយ។ មូលហេតុនៃជំងឺអូទីហ្សឹមមិនត្រូវបានដឹងនោះទេ ប៉ុន្តែហ្សែនដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់។ ជំងឺអូទីហ្សឹមវិវត្តន៍មុនពេលសម្រាល ឬក្នុងដំណាក់កាលដំបូងនៃជីវិត។
  • វ៉ាក់សាំង MMR គឺជាវិធីល្អបំផុតដើម្បីការពារប្រឆាំងនឹងជំងឺកញ្ជ្រឹល ស្រឡទែន និងស្អូច។ មួយដូសមានប្រសិទ្ធភាព 93% ហើយ 2 ដូសមានប្រសិទ្ធភាព 97% ដើម្បីបង្ការការឆ្លងជំងឺកញ្ជ្រឹល។
  • ការចាក់វ៉ាក់សាំងគឺជាការការពារដ៏ល្អបំផុតដើម្បីរក្សាកម្លាំងប្រព័ន្ធការពាររាងកាយរបស់អ្នក និងការពារប្រឆាំងនឹងហានិភ័យសុខភាពធ្ងន់ធ្ងរទាំងនេះ។
  • ធនធានដ៏មានសារៈប្រយោជន៍មួយ៖ សូមពិនិត្យមើលសៀវភៅតូចអំពី ការនិយាយបែបសាមញ្ញអំពីការចាក់វ៉ាក់សាំងរបស់យើង។

វ៉ាក់សាំង MMR សម្រាប់កុមារ

តើកូនរបស់ខ្ញុំគួរទទួលវ៉ាក់សាំង MMR នៅពេលណា?

កុមារគួរតែចាក់វ៉ាក់សាំង 2 ដូស ដើម្បីអភិវឌ្ឍភាពស៊ាំអស់មួយជីវិត។ ដូសទីមួយគួរតែត្រូវបានផ្តល់ឱ្យនៅអាយុ 12-15 ខែ និងដូសទីពីរនៅអាយុ 4-6 ឆ្នាំ។

តើទារករបស់ខ្ញុំអាចទទួលវ៉ាក់សាំង MMR មុនអាយុ 12 ខែបានដែរឬទេ?

បាទ/ចាស នៅក្នុងស្ថានភាពពិសេស – ទារកអាយុ 6-11 ខែអាចចាក់ 1 ដូស ក្នុងអំឡុងពេលមានការផ្ទុះឡើងនៃជំងឺកញ្ជ្រឹល មុនពេលធ្វើដំណើរទៅអន្តរជាតិ ឬធ្វើដំណើរទៅកាន់តំបន់មួយនៃសហរដ្ឋអាមេរិក ដែលកំពុងជួបប្រទះការផ្ទុះឡើងនៃជំងឺនេះ។ ប្រសិនបើទារករបស់អ្នកទទួលវ៉ាក់សាំង MMR មុនអាយុ 12 ខែ សូមប្រាកដថាទារកចាក់វ៉ាក់សាំងចំនួន 2 ថែមទៀត ដើម្បីប្រាកដថាពួកគេត្រូវបានការពារពេញលេញប្រឆាំងនឹងជំងឺកញ្ជ្រឹល។

មានការផ្ទុះឡើងនៃជំងឺកញ្ជ្រឹលនៅក្នុងសហគមន៍របស់ខ្ញុំ។ តើកូនរបស់ខ្ញុំអាចចាក់វ៉ាក់សាំងបានទេ ប្រសិនបើគាត់មានអាយុតិចជាង 12 ខែ?

កុមារដែលមានអាយុត្រឹម 6 ខែអាចទទួលវ៉ាក់សាំង MMR ដោយសុវត្ថិភាព។ សូមសាកសួរស្ថាប័នផ្តល់សេវារបស់អ្នក ដើម្បីមើលថាតើពួកគេណែនាំឱ្យប្រើវ៉ាក់សាំង MMR មុនអាយុ 12 ខែដែរឬទេ ប្រសិនបើមានការផ្ទុះឡើងនៃជំងឺនៅក្នុងតំបន់របស់អ្នក។ កុមារទាំងនេះនៅតែត្រូវទទួលវ៉ាក់សាំង MMR បន្ថែមចំនួន 2 ដូសទៀត ដោយចាប់ផ្តើមពីអាយុ 12 ខែ ដើម្បីចាត់ទុកថាមានភាពស៊ាំនឹងជំងឺកញ្ជ្រឹល។

តើបន្ទាប់ពីកូនរបស់ខ្ញុំទទួលបានវ៉ាក់សាំង MMR ដំបូងហើយ តើពួកគេអាចចាក់វ៉ាក់សាំងទីពីរបានក្នងរយៈពេលឆាប់កម្រិតណា?

ដូសទីពីរនៃវ៉ាក់សាំង MMR ជាធម្មតាត្រូវបានផ្តល់ឱ្យនៅអាយុ 4-6 ឆ្នាំ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ វាមានសុវត្ថិភាពក្នុងការទទួលដូសទីពីរ បន្ទាប់ពីរយៈពេលយ៉ាងហោចណាស់ 28 ថ្ងៃបានកន្លងផុតទៅ ចាប់តាំងពីការទទួលដូសទីមួយ ប្រសិនបើអ្នកកំពុងធ្វើដំណើរទៅកាន់សហរដ្ឋអាមេរិក ឬប្រសិនបើកូនរបស់អ្នកត្រូវបានប៉ះពាល់នឹងនរណាម្នាក់ដែលមានជំងឺកញ្ជ្រឹល។

តើវាល្អជាងទេសម្រាប់កូនរបស់ខ្ញុំក្នុងការកើតជំងឺនេះ ជាជាងការចាក់វ៉ាក់សាំង?

វ៉ាក់សាំង MMR គឺជាការការពារដ៏ល្អបំផុតរបស់យើងប្រឆាំងនឹងជំងឺកញ្ជ្រឹល ស្រឡទែន និងស្អូច។ វាត្រូវបានត្រួតពិនិត្យជាប្រចាំសម្រាប់សុវត្ថិភាព និងប្រសិទ្ធភាព ហើយអត្ថប្រយោជន៍មានទម្ងន់ធ្ងន់ជាងហានិភ័យដែលអាចកើតមាននានា។ វ៉ាក់សាំង MMR រាប់រយលានដូសត្រូវបានផ្តល់ជូននៅក្នុងសហរដ្ឋអាមេរិក ចាប់តាំងពីវាត្រូវបានបង្កើតឡើង ជាមួយនឹងប្រវត្តិនៃសុវត្ថិភាពដ៏ល្អឥតខ្ចោះ។

ជំងឺកញ្ជ្រឹលអាចជាជំងឺធ្ងន់ធ្ងរ ដោយមានមនុស្ស 1 ក្នុងចំណោម 3 នាក់ជួបប្រទះផលវិបាក 1 ឬច្រើន។ ផលវិបាកពីជំងឺកញ្ជ្រឹលគឺកើតមានជាញឹកញាប់ក្នុងចំណោមកុមារតូចៗ (អាយុតិចជាង 5 ឆ្នាំ) មនុស្សដែលមានអាយុលើសពី 20 ឆ្នាំ ស្ត្រីមានផ្ទៃពោះ ឬអ្នកដែលមានប្រព័ន្ធការពាររាងកាយចុះខ្សោយ។ ការស្លាប់ដោយសារជំងឺកញ្ជ្រឹលកើតឡើងក្នុងចំណោមមនុស្សពី 1 ទៅ 3 នាក់ ក្នុងចំណោម 1,000 នាក់ដែលមានជំងឺកញ្ជ្រឹលនៅសហរដ្ឋអាមេរិក។

ផលវិបាកទូទៅបំផុតនៃជំងឺកញ្ជ្រឹលរួមមាន ការឆ្លងមេរោគត្រចៀក (កុមារ 1 ក្នុងចំណោម 10 នាក់) និងរាគ (តិចជាង 1 ក្នុងចំណោម 10 នាក់)។ រលាកសួត (កុមារ 1 ក្នុងចំណោម 20 នាក់) គឺជាមូលហេតុទូទៅបំផុតនៃការស្លាប់ដែលទាក់ទងនឹងជំងឺកញ្ជ្រឹល។ ប្រហែល 1 ក្នុងចំណោម 1,000 នាក់នៃអ្នកឆ្លងជំងឺនឹងវិវត្តទៅជាជំងឺរលាកខួរក្បាលស្រួចស្រាវ ដែលជាការរលាកខួរក្បាលដែលអាចនាំឱ្យខូចខួរក្បាលជាអចិន្ត្រៃយ៍។

កូនរបស់ខ្ញុំមានប្រតិកម្មអាឡែស៊ីនឹងស៊ុត៖ តើវាមានសុវត្ថិភាពទេក្នុងការផ្តល់វ៉ាក់សាំង MMR?

បាទ/ចាស វាមានសុវត្ថិភាពក្នុងការផ្តល់វ៉ាក់សាំង MMR ដល់កុមារដែលមានប្រតិកម្មអាឡែស៊ីនឹងស៊ុត។ ការសិក្សាជាច្រើនបង្ហាញថា វ៉ាក់សាំង MMR មានសុវត្ថិភាពចំពោះកុមារដែលមានប្រតិកម្មអាឡែស៊ីខ្លាំងនឹងស៊ុត។ ទាំង American Academy of Pediatrics និង Advisory Committee on Immunization Practices (ACIP, គណៈកម្មាធិការប្រឹក្សាស្តីពីការអនុវត្តការចាក់វ៉ាក់សាំង) របស់សហព័ន្ធសុទ្ធតែណែនាំឱ្យផ្តល់វ៉ាក់សាំង MMR ដល់កុមារ ដោយមិនគិតពីការអាឡែស៊ីនឹងស៊ុតឡើយ។

កូនរបស់ខ្ញុំបានទទួលវ៉ាក់សាំង MMR ហើយលេចចេញកន្ទួល។ តើវ៉ាក់សាំងនេះផ្តល់ជំងឺកញ្ជ្រឹលដល់កូនរបស់ខ្ញុំមែនទេ?

ប្រហែល 5 ភាគរយនៃអ្នកដែលចាក់វ៉ាក់សាំង MMR វិវត្តទៅជាកន្ទួលកម្រិតស្រាល។ នៅពេលវាលេចឡើង កន្ទួលជាធម្មតាលេចឡើងពី 7 ដល់ 12 ថ្ងៃបន្ទាប់ពីចាក់វ៉ាក់សាំង។ កន្ទួលនេះមិនមែនជាការឆ្លងមេរោគនោះទេ ហើយមិនអាចរីករាលដាលទៅអ្នកដទៃបានឡើយ។ វីរុសវ៉ាក់សាំងមិនត្រូវបានរីករាលដាលពីបុគ្គលដែលបានចាក់វ៉ាក់សាំងរួចនោះទេ ទោះបីជាពួកគេលេចចេញកន្ទួលក៏ដោយ។ មិនចាំបាច់មានការប្រុងប្រយ័ត្នពិសេសណាមួយ ដូចជាការមិនឱ្យទៅសាលារៀននោះទេ។

វ៉ាក់សាំង MMR សម្រាប់មនុស្សពេញវ័យ

តើមនុស្សពេញវ័យដែលបានទទួលវ៉ាក់សាំង MMR រួចហើយ ត្រូវការដូសជំរុញដែរឬទេ?

មនុស្សពេញវ័យដែលបានចាក់វ៉ាក់សាំងភាគច្រើនមានភាពស៊ាំនឹងជំងឺកញ្ជ្រឹល ហើយមិនត្រូវការដូសជំរុញឡើយ។ ពិនិត្យរកវ៉ាក់សាំង MMR នៅលើប្រវត្តិចាក់វ៉ាក់សាំងរបស់អ្នក។ ប្រសិនបើអ្នកកើតមុនឆ្នាំ 1957 អ្នកទំនងជាធ្លាប់មានជំងឺកញ្ជ្រឹល និងបានវិវត្តភាពស៊ាំអស់មួយជីវិតរួចហើយ ហើយមិនត្រូវការវ៉ាក់សាំង MMR ឡើយ។ ប្រសិនបើអ្នកមិនប្រាកដអំពីភាពស៊ាំ ឬស្ថានភាពចាក់វ៉ាក់សាំងរបស់អ្នកទេ វាមានសុវត្ថិភាពក្នុងការទទួលវ៉ាក់សាំង MMR។

តើនរណាខ្លះត្រូវបានចាត់ទុកថាជាមនុស្សពេញវ័យដែល “ប្រឈមនឹងហានិភ័យខ្ពស់” ដែលត្រូវការវ៉ាក់សាំង MMR ចំនួន 2 ដូស?

មនុស្សដែលចូលរៀននៅមហាវិទ្យាល័យ ឬគ្រឹះស្ថានឧត្តមសិក្សាក្រោយវិទ្យាល័យផ្សេងទៀត បុគ្គលិកថែទាំសុខភាព និងអ្នកធ្វើដំណើរអន្តរជាតិ។

ខ្ញុំជានិស្សិតមហាវិទ្យាល័យដែលគ្មានប្រវត្តិចាក់វ៉ាក់សាំងឡើយ។ លទ្ធផលទីទ័ររបស់ខ្ញុំបង្ហាញថា ខ្ញុំមានភាពស៊ាំនឹងជំងឺស្អូច និងស្រឡទែន ប៉ុន្តែមិនមែនជំងឺកញ្ជ្រឹលទេ។ តើខ្ញុំគួរចាក់វ៉ាក់សាំងប្រភេទណា?

វ៉ាក់សាំងដាច់ដោយឡែកសម្រាប់ជំងឺកញ្ជ្រឹល សម្រាប់ជំងឺស្រឡទែន ឬសម្រាប់ជំងឺស្អូច គឺលែងមានទៀតហើយនៅក្នុងសហរដ្ឋអាមេរិក។ អ្នកនឹងត្រូវចាក់វ៉ាក់សាំងរួមបញ្ចូលគ្នា MMR។ អ្នកគួរតែចាក់វ៉ាក់សាំង MMR ចំនួន 2 ដូស ដោយសារតែអ្នកស្ថិតក្នុងហានិភ័យខ្ពស់នៃការឆ្លងជំងឺកញ្ជ្រឹលក្នុងនាមជានិស្សិតមហាវិទ្យាល័យ។

ខ្ញុំកើតមុនឆ្នាំ 1957 តើខ្ញុំនៅតែត្រូវការវ៉ាក់សាំង MMR ដែរឬទេ?

ទេ។ ប្រសិនបើអ្នកកើតមុនឆ្នាំ 1957 អ្នកត្រូវបានចាត់ទុកថាមានភាពស៊ាំនឹងជំងឺកញ្ជ្រឹល។ នេះគឺដោយសារតែអ្នកបានរស់នៅឆ្លងកាត់ការរីករាលដាលនៃជំងឺកញ្ជ្រឹលជាច្រើនឆ្នាំ មុនពេលវ៉ាក់សាំងដំបូងត្រូវបានបង្កើតឡើង ហើយទំនងជាធ្លាប់មានជំងឺនេះរួចមកហើយ។

ខ្ញុំកើតមុនឆ្នាំ 1957 ហើយការធ្វើតេស្តឈាមរបស់ខ្ញុំបង្ហាញលទ្ធផលអវិជ្ជមានចំពោះជំងឺកញ្ជ្រឹល។ តើខ្ញុំគួរទទួលវ៉ាក់សាំង MMR ឥឡូវនេះដែរឬទេ?

មនុស្សដែលកើតមុនឆ្នាំ 1957 ត្រូវបានចាត់ទុកថាមានភាពស៊ាំនឹងជំងឺកញ្ជ្រឹល។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ប្រសិនបើការធ្វើតេស្តឈាមរបស់អ្នកបង្ហាញថា អ្នកមិនមានភាពស៊ាំនឹងជំងឺកញ្ជ្រឹលទេ អ្នកអាចចាក់វ៉ាក់សាំង MMR ចំនួន 1 ឬច្រើនដូសបាន។

ខ្ញុំជាបុគ្គលិកថែទាំសុខភាព ហើយខ្ញុំកើតមុនឆ្នាំ 1957។ តើខ្ញុំត្រូវការវ៉ាក់សាំង MMR ចំនួនប៉ុន្មានដូស?

ទោះបីជាមនុស្សដែលកើតមុនឆ្នាំ 1957 ត្រូវបានចាត់ទុកថាមានភាពស៊ាំនឹងជំងឺកញ្ជ្រឹលក៏ដោយ ក៏បុគ្គលិកថែទាំសុខភាពស្ថិតនៅក្នុងប្រភេទដែលមានហានិភ័យខ្ពស់ដែរ។ ប្រសិនបើគ្មានការផ្ទុះឡើងនៃជំងឺកញ្ជ្រឹលនៅក្នុងតំបន់របស់អ្នកទេ អ្នកអាចពិចារណាចាក់វ៉ាក់សាំង MMR ចំនួន 2 ដូស។ ក្នុងអំឡុងពេលមានការផ្ទុះឡើងនៃជំងឺ បុគ្គលិកថែទាំសុខភាពទាំងអស់ រួមទាំងអ្នកដែលកើតមុនឆ្នាំ 1957 ផងដែរ ត្រូវបានណែនាំឱ្យចាក់វ៉ាក់សាំង MMR ចំនួន 2 ដូស។

គេបានប្រាប់ខ្ញុំថា ខ្ញុំធ្លាប់កើតជំងឺកញ្ជ្រឹលក្នុងវ័យកុមារ។ តើខ្ញុំមានភាពស៊ាំរួចហើយ ឬក៏ត្រូវចាក់វ៉ាក់សាំងទៀត?

ប្រសិនបើអ្នកមានលទ្ធផលមន្ទីរពិសោធន៍ដែលបង្ហាញថា អ្នកធ្លាប់មានការឆ្លងជំងឺកញ្ជ្រឹល អ្នកមិនចាំបាច់ចាក់វ៉ាក់សាំងនោះទេ។ ប្រសិនបើអ្នកមិនមានឯកសារបញ្ជាក់ពីការឆ្លងជំងឺកញ្ជ្រឹល អង្គបដិប្រាណជំងឺកញ្ជ្រឹលតាមរយៈការធ្វើតេស្តឈាម ឬការចាក់វ៉ាក់សាំង MMR ទេ អ្នកគួរតែទទួលវ៉ាក់សាំង MMR។.

ខ្ញុំមិនមានប្រវត្តិចាក់វ៉ាក់សាំងរបស់ខ្ញុំទេ ប៉ុន្តែគិតថាខ្ញុំធ្លាប់បានចាក់វ៉ាក់សាំង MMR ពីមុនមក។ តើខ្ញុំត្រូវការវ៉ាក់សាំង MMR ចំនួនប៉ុន្មានដូស?

ប្រសិនបើអ្នកមិនមានឯកសារបញ្ជាក់ពីការចាក់វ៉ាក់សាំង MMR ពីមុន ឬឯកសារបញ្ជាក់ពីភាពស៊ាំទេ សូមអនុវត្តតាមការណែនាំខាងក្រោម។

មនុស្សពេញវ័យដែលកើតក្នុងឆ្នាំ 1957 ឬក្រោយនេះ ដែលមានហានិភ័យទាប (មិនមែនជាអ្នកធ្វើដំណើរអន្តរជាតិ បុគ្គលិកថែទាំសុខភាព ឬចូលរៀននៅមហាវិទ្យាល័យ/កម្មវិធីវិជ្ជាជីវៈ) គួរតែចាក់វ៉ាក់សាំង MMR ចំនួន 1 ដូស។

មនុស្សពេញវ័យដែលមានហានិភ័យខ្ពស់ ដូចជាបុគ្គលិកថែទាំសុខភាព អ្នកធ្វើដំណើរអន្តរជាតិដែលកើតក្នុងឆ្នាំ 1957 ឬក្រោយនេះ និងមនុស្សដែលចូលរៀននៅមហាវិទ្យាល័យ/កម្មវិធីវិជ្ជាជីវៈ គួរតែចាក់វ៉ាក់សាំង MMR ចំនួន 2 ដូស។

ខ្ញុំបានចាក់វ៉ាក់សាំងកញ្ជ្រឹលរបស់ខ្ញុំនៅចន្លោះឆ្នាំ 1963-1967 ប៉ុន្តែមិនច្បាស់ថា ខ្ញុំបានចាក់វ៉ាក់សាំងប្រភេទណានោះទេ។ តើខ្ញុំត្រូវធ្វើតេស្តឈាមដើម្បីពិនិត្យរកភាពស៊ាំដែរឬទេ?

ទេ អ្នកមិនត្រូវការធ្វើតេស្តឈាមដើម្បីពិនិត្យរកភាពស៊ាំនោះទេ។ វ៉ាក់សាំងកញ្ជ្រឹលពីរប្រភេទត្រូវបានប្រើប្រាស់នៅក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1960៖ វីរុសដែលរស់ និងវីរុសអសកម្ម (ត្រូវបានសម្លាប់)។ កំណែអសកម្មត្រូវបានរកឃើញនៅពេលក្រោយថា មិនមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការជំរុញភាពស៊ាំនោះទេ។ ប្រសិនបើអ្នកមិនដឹងថាអ្នកបានទទួលប្រភេទណាមួយ ឬអ្នកមិនមានប្រវត្តិកត់ត្រាណាមួយទេ អ្នកគួរតែចាក់វ៉ាក់សាំង MMR យ៉ាងហោចណាស់ 1 ដូស។ ប្រសិនបើអ្នកស្ថិតក្នុងហានិភ័យខ្ពស់ នោះអ្នកត្រូវបានណែនាំឱ្យចាក់ 2 ដូស។

ខ្ញុំបានធ្វើតេស្តឈាមរកភាពស៊ាំនឹងជំងឺកញ្ជ្រឹល ហើយវាបង្ហាញលទ្ធផលអវិជ្ជមាន។ តើខ្ញុំគួរធ្វើដូចម្តេច?

ប្រសិនបើអ្នកមានប្រវត្តិចាក់វ៉ាក់សាំងដែលបង្ហាញថា អ្នកបានចាក់វ៉ាក់សាំង MMR ចំនួន 2 ដូសរួចហើយ អ្នកត្រូវបានចាត់ទុកថាមានភាពស៊ាំ ទោះបីជាមានទីទ័រអវិជ្ជមានក៏ដោយ ហើយមិនត្រូវការវ៉ាក់សាំងបន្ថែមឡើយ។ ប្រសិនបើអ្នកមិនមានប្រវត្តិចាក់វ៉ាក់សាំងដែលបង្ហាញថា អ្នកបានចាក់វ៉ាក់សាំង MMR ទេ អ្នកអាចទៅចាក់វ៉ាក់សាំងបាន។ ការចាក់វ៉ាក់សាំង MMR បន្ថែមមិនមានគ្រោះថ្នាក់អ្វីឡើយ ទោះបីជាអ្នកធ្លាប់បានចាក់វ៉ាក់សាំងកាលពីមុនមក ប៉ុន្តែគ្រាន់តែមិនមានប្រវត្តិកត់ត្រារបស់អ្នកក៏ដោយ។

តើមនុស្សប្រភេទណាខ្លះដែលមិនត្រូវការដូសវ៉ាក់សាំង MMR បន្ថែម?

កុមារវ័យមត្តេយ្យសិក្សាដែលបានចាក់វ៉ាក់សាំង MMR យ៉ាងហោចណាស់ 1 ដូស ដែលត្រូវបានផ្តល់ឱ្យនៅថ្ងៃខួបកំណើតដំបូង ឬបន្ទាប់ពីថ្ងៃខួបកំណើតរបស់ពួកគេ។

មនុស្សពេញវ័យដែលមានហានិភ័យទាប ដែលបានចាក់វ៉ាក់សាំង MMR យ៉ាងហោចណាស់ 1 ដូស។

កុមារវ័យសិក្សា ក្មេងជំទង់ និងមនុស្សពេញវ័យដែលមានហានិភ័យខ្ពស់ ដែលបានចាក់វ៉ាក់សាំង MMR ចំនួន 2 ដូស។

មនុស្សដែលកើតមុនឆ្នាំ 1957។

តើខ្ញុំជាមនុស្សពេញវ័យដែល “ប្រឈមនឹងហានិភ័យខ្ពស់” ដែលត្រូវការវ៉ាក់សាំង MMR ចំនួន 2 ដូសដែរឬទេ?

ប្រសិនបើអ្នកជានិស្សិតមហាវិទ្យាល័យ បុគ្គលិកថែទាំសុខភាព ឬអ្នកធ្វើដំណើរអន្តរជាតិ អ្នកត្រូវបានចាត់ទុកថាមានហានិភ័យខ្ពស់ ហើយគួរតែចាក់វ៉ាក់សាំង MMR ចំនួន 2 ដូស។

ខ្ញុំមានផ្ទុកមេរោគអេដស៍។ តើខ្ញុំអាចទទួលវ៉ាក់សាំង MMR បានដែរឬទេ?

បាទ/ចាស។ វ៉ាក់សាំង MMR អាចត្រូវបានផ្តល់ជូនដោយសុវត្ថិភាពដល់អ្នកមានផ្ទុកមេរោគអេដស៍ ដែលមិនមានភាពស៊ាំចុះខ្សោយធ្ងន់ធ្ងរ ដូចដែលបានបង្ហាញដោយលទ្ធផលពីមន្ទីរពិសោធរបស់ពួកគេ។

ខ្ញុំបានទទួលវ៉ាក់សាំង MMR ចំនួន 2 ដូសកាលពីនៅក្មេង។ ក្នុងអំឡុងពេលមានផ្ទៃពោះ លទ្ធផលពីមន្ទីរពិសោធរបស់ខ្ញុំបានបង្ហាញថា ខ្ញុំមិនមានភាពស៊ាំនឹងជំងឺស្អូចនោះទេ។ តើខ្ញុំគួរទទួលវ៉ាក់សាំងមួយទៀតដែរឬទេ?

ប្រសិនបើលទ្ធផលពីមន្ទីរពិសោធរបស់អ្នកបង្ហាញថា អ្នកមិនមានភាពស៊ាំនឹងជំងឺស្អូច ទោះបីជាបានចាក់វ៉ាក់សាំង MMR ចំនួន 2 ដូសរួចហើយក៏ដោយ អ្នកគួរតែចាក់ដូសមួយទៀតបន្ទាប់ពីសម្រាលកូនរួច។ វ៉ាក់សាំង MMR មិនត្រូវបានណែនាំឱ្យប្រើក្នុងអំឡុងពេលមានផ្ទៃពោះនោះទេ ព្រោះវាជាវ៉ាក់សាំងមានមេរោគរស់។

វ៉ាក់សាំងស្អូចដាច់ដោយឡែកគឺមិនមាននៅសហរដ្ឋអាមេរិកនោះទេ ប៉ុន្តែវាមានសុវត្ថិភាព និងប្រសិទ្ធភាពក្នុងការទទួលវ៉ាក់សាំង MMR ដូសទីបីនៅក្នុងករណីនេះ។ ជំងឺស្អូចមានគ្រោះថ្នាក់ខ្លាំងណាស់ក្នុងអំឡុងពេលមានផ្ទៃពោះ ហើយធ្វើឱ្យស្ត្រីមានផ្ទៃពោះប្រឈមនឹងហានិភ័យនៃការរលូតកូន ឬកូនស្លាប់ក្នុងផ្ទៃ។ ទារកដែលកំពុងលូតលាស់ប្រឈមនឹងហានិភ័យពីពិការភាពពីកំណើតធ្ងន់ធ្ងរ ជាមួយនឹងផលវិបាកដ៏បំផ្លិចបំផ្លាញអស់មួយជីវិត។

ខ្ញុំកំពុងបំបៅដោះកូន។ តើវ៉ាក់សាំង MMR មានសុវត្ថិភាពក្នុងការចាក់ដែរឬទេ?

បាទ/ចាស។ ការបំបៅដោះកូនមិនរំខានដល់ប្រសិទ្ធភាពរបស់វ៉ាក់សាំង MMR នោះទេ ហើយមិនប៉ះពាល់ដល់សុខភាពរបស់ទារកឡើយ។ វាមានសុវត្ថិភាពក្នុងការបន្តបំបៅដោះកូនបន្ទាប់ពីចាក់វ៉ាក់សាំងរួច។

វ៉ាក់សាំង MMR និងការធ្វើដំណើរ

ខ្ញុំកើតមុនឆ្នាំ 1957 មិនមែនជាបុគ្គលិកថែទាំសុខភាពទេ ហើយចង់ចាក់វ៉ាក់សាំង MMR មុនពេលធ្វើដំណើរទៅអន្តរជាតិ។ តើខ្ញុំនៅតែអាចទទួលវ៉ាក់សាំង MMR បានដែរឬទេ?

វាមិនចាំបាច់នោះទេ ដោយសារតែបុគ្គលដែលកើតមុនឆ្នាំ 1957 ជាទូទៅត្រូវបានចាត់ទុកថាមានភាពស៊ាំ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ វ៉ាក់សាំង MMR អាចត្រូវបានផ្តល់ជូនដល់នរណាម្នាក់ដែលកើតមុនឆ្នាំ 1957 ប្រសិនបើមានបំណងចង់ចាក់។ ការពិនិត្យឈាមគឺមិនត្រូវបានតម្រូវមុនពេលចាក់វ៉ាក់សាំង MMR ឡើយ។

ខ្ញុំកំពុងរៀបចំគម្រោងធ្វើដំណើរទៅបរទេស ហើយបានទទួលវ៉ាក់សាំង MMR ចំនួន 2 ដូសរួចហើយ បន្ទាប់ពីអាយុ 12 ខែ។ តើខ្ញុំត្រូវការដូសជំរុញដែរឬទេ?

ទេ។ ប្រសិនបើអ្នកបានទទួលវ៉ាក់សាំង MMR ចំនួន 2 ដូសនៅអាយុ 12 ខែ ឬក្រោយនេះរួចមកហើយ អ្នកត្រូវបានចាត់ទុកថាមានភាពស៊ាំ ហើយមិនត្រូវការដូសមួយទៀតមុនពេលធ្វើដំណើរនោះទេ។

ខ្ញុំកំពុងរៀបចំគម្រោងធ្វើដំណើរនៅក្នុងសហរដ្ឋអាមេរិក តើមានការណែនាំអ្វីខ្លះសម្រាប់ការចាក់វ៉ាក់សាំង MMR?

គ្រប់គ្នាគួរតែអនុវត្តតាមកាលវិភាគចាក់វ៉ាក់សាំង MMR ដែលបានណែនាំរបស់ CDC។ ពិភាក្សាជាមួយស្ថាប័នផ្តល់សេវាថែទាំសុខភាពរបស់អ្នក ឬពិនិត្យមើលគេហទំព័ររបស់ក្រសួងសុខាភិបាលរដ្ឋសម្រាប់ការណែនាំជាក់លាក់ ប្រសិនបើមានការផ្ទុះឡើងទូទាំងសហគមន៍នៅក្នុងតំបន់ដែលអ្នកកំពុងធ្វើដំណើរ។ ប្រសិនបើអ្នកមិនទាន់បានទទួលវ៉ាក់សាំង MMR ណាមួយនៅឡើយ ហើយអ្នកកំពុងធ្វើដំណើរទៅកាន់តំបន់ដែលមានការផ្ទុះឡើងនៃជំងឺកញ្ជ្រឹល សូមចាក់វ៉ាក់សាំង MMR យ៉ាងហោចណាស់ 2 សប្តាហ៍មុនពេលធ្វើដំណើរ។

យើងកំពុងធ្វើដំណើរទៅអន្តរជាតិ ហើយទារករបស់យើងមានអាយុក្រោម 12 ខែ។ តើពួកគេគួរទទួលវ៉ាក់សាំង MMR មុនពេលកំណត់ដែរឬទេ?

បាទ/ចាស។ កុមារអាយុ 6-11 ខែគួរតែចាក់វ៉ាក់សាំង MMR ចំនួន 1 ដូស មុនពេលធ្វើដំណើរទៅអន្តរជាតិ។ កូនរបស់អ្នកគួរតែទទួលបាន 2 ដូសបន្ថែមទៀតនៅអាយុ 12 ខែ និងនៅអាយុ 4 ឆ្នាំ។

ខ្ញុំកំពុងធ្វើដំណើរទៅបរទេស ហើយការធ្វើដំណើររបស់ខ្ញុំនៅសល់រយៈពេលតិចជាង 2 សប្តាហ៍ទៀតប៉ុណ្ណោះ។ តើខ្ញុំគួរទទួលវ៉ាក់សាំង MMR ដែរឬទេ?

បាទ/ចាស។ ការចាក់វ៉ាក់សាំង MMR ត្រូវបានណែនាំយ៉ាងហោចណាស់ 2 សប្តាហ៍មុនពេលធ្វើដំណើរទៅអន្តរជាតិ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ទោះបីជាការធ្វើដំណើររបស់អ្នកកាន់តែខិតជិតដល់ក៏ដោយ ក៏ការចាក់វ៉ាក់សាំងមុនពេលធ្វើដំណើរនៅតែត្រូវបានណែនាំដដែល។